آیت الله حاج شیخ حسن صانعی

وی با شروع نهضت اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی پای در راه مبارزه با رژیم پهلوی نهاد. ایشان در جریان دستگیری حضرت امام (ره) در آبان ۱۳۴۳فعال بود و مراجع را به صدور اعلامیه یا اعلام مواضع در این زمینه ترغیب کرد.

بعد از تبعید حضرت امام به خارج از کشور به مبارزات خود ادامه داد. از طرف ساواک متهم به برقراری ارتباط با عناصر مشکوک خارجی شد و در ۱۳۴۶ به جرم ترغیب طلاب به تظاهرات، توسط ساواک قم احضار و به وی تذکر داده شد. در همان سال، اعلامیهها و بیانیههای حضرت امام را در قم توزیع کرد و به مقابله با افرادی که در صدد از بین بردن اعلامیههای الصاق شده به دیوار مدرسهی فیضیه برآمده بودند، پرداخت که منجر به درگیری طلاب مبارز با افراد رژیم شد. در ۱۳۵۲به علت تداوم مبارزات سیاسی علیه رژیم پهلوی توسط ساواک قم احضار شد. یکی از علل دستگیری وی، اعدام انقلابی پاسبان محمدرضا مدنی از مأموران شهربانی قم بود که رژیم ساواک وی را همراه با دیگر روحانیون مبارز چون آیات: محمد یزدی و ربانی املشی در 1 /11/1352 دستگیر کرد و سپس کمیسیون امنیت اجتماعی شهرستان قم، وی را به سه سال اقامت اجباری (تبعید) در مشکینشهر محکوم کرد. وی در مشکینشهر به مبارزات خود علیه رژیم پهلوی در دوران تبعید تداوم داد؛ بهطوری که در آن شهر از طرف کمیسیون امنیت اجتماعی قم خطرناک تشخیص داده شد؛ لذا در ۱۳۵۳محل تبعید وی از مشکینشهر به شهرستان مرند تغییر یافت. مدت محکومیت (تبعید) وی درسال ۱۳۵۵تمام شد و وی به قم مراجعت کرده ومجدداً فعالیتهای سیاسی خود را تداوم داد.

در جریان قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶ که در پی اهانت روزنامهی اطلاعات به ساحت مقدس مرجعیت و حضرت امام صورت گرفت، وی یکی از سازماندهندگان اصلی قیام بود. ایشان به قول ساواک یکی از اصلیترین محرکین مردم برای برگزاری تظاهرات بود و در این زمینه نقش مؤثری ایفا کرد. کمیسیون امنیت اجتماعی قم در جلسهای به تاریخ 21/1/ 1356 وی را همراه با آیات: محمد یزدی، مکارم شیرازی، خزعلی و… به عنوان محرک اصلی و مخل نظم عمومی تشخیص داد. باحکم کمیسیون امنیت اجتماعی قم به سه سال اقامت اجباری (تبعید) در شهرستان میناب محکوم شد. قبل از اینکه مأموران رژیم موفق به دستگیری وی شوند، متواری شد و مأموران در دستگیری او ناکام ماندند. محل اقامت اجباری (تبعید) وی بعداً به میاندوآب تغییر کرد؛ درحالی که همچنان وی در اختفا به سرمیبرد. سپس کمیسیون امنیت اجتماعی قم در 1/5/1357 او را به تبعید در ایذه محکوم کرد؛ در حالی که همچنان مأموران از دستگیری وی ناتوان بودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بازگشت حضرت امام به کشور، در مدرسهی رفاه و علوی در خدمت امام بود.

فعالیت های ایشان:

تنظیمکنندگان ملاقاتهای امام خمینی با شخصیتهای دیدارکننده و مردم ، جزملازمان حضرت امام،مدیریت بخشی از پذیراییها و برنامههای دیدوبازدید امام را در بیت معظمله برعهده داشت،رییس بنیاد پانزده خرداد کشور،عضو مصلحت نظام،تدریس علوم دینی،وکیل شرعی امام پس از ایشان،مسئول اداره ی شهریه ی طلاب امام در دوران محمد رضا پهلوی،عضوستاد ائمه جمعه سراسرکشور،رییس دفتر امام،نماینده ی رهبری در مجمع تشخیص مصلحت نظام.